حکمت

بیایید حکمت رو اینطور معنی کنیم : " اینکه بدونی چه کارایی درسته و انجامشون بدی، و بدونی چه کارایی غلطه و انجامشون ندی " . در واقع یه جور تلفیق علم و عمله. خداوند در مرحله ی اول علم رو به بشر اهدا میکنه. بعد به او حکمت میده. " [ خدا ] به هر کس که بخواهد حکمت می بخشد ، و به هر کس حکمت داده شود ، به یقین ، خیری فراوان داده شده است و جز خردمندان ، کسی پند نمی گیرد. " *

چرا تا خدا یه چشمه ای از علم بهمون میده سریع میخوایم بقیه رو باهاش نصیحت کنیم ؟ فکر میکنم اینم آفت زیاد دونستن و کم عمل کردنه ! اصولاً هرکی زیاد دم از این امور میزنه و میره رو منبر نصیحتت کنه، به علت اینکه خودش بهش نرسیده، این نصیحت کردنه اون حس کمبود رو ارضا میکنه. و الا حضرت علی ( ع ) فرمود اگر میخوای برادرت رو امر به معروف کنی، بکشش یه جای خلوت بهش بگو. اطاله ی کلام بیش از این جایز نیست.

* : بقره . 269

ثبت وقایع در اسحار...