صبر

اکثر ماها مومن نیستیم. نه اینکه کافر باشیم، مشرکیم. چیزهای بزرگ و کوچیک رو چاره ساز میدونیم و به اونها تکیه و توکل میکنیم به جای خدا. مثل اسکناس، حساب بانکی، تحصیلات، مکر و حیله و زرنگ بازی. یا حتی تکیه به مردم برای حل مشکلات و موانع زندگیمون. فکر میکنیم ایمان آوردیم در حالی که آلوده به شرکه بازم. بعد از اینکه اسلام رو به عنوان مرام و مسلکت برای زندگی میپذیری؛ باید شروع کنی به خالص کردن ایمانت و زدودن عقایدت از عواملی که نمیذاره مطلق و خالص به خدا تکیه کنی. به نظر میرسه این اولین شرط توی این مسیره. بنابر این بعد از این مرحله کارهای خوبت معنی پیدا میکنه و عاری از شرک و ریا میشه. عمل صالح با ایمان خالص نتیجه میده و تو رو میبره بالا ( چقدر این حرف تکراری به نظر میرسه، به همون اندازه هم بهش نرسیدیم انگار ! ). مرحله ی بعدی امر به معروف میشه. یعنی خودت باید بدونی و تمام سلول های بدنت هم اینو تایید کنه که این کاری که خوبه، واقعاً خوبه ! بعد پیشنهادش بدی برای بقیه.

ثبت وقایع در اسحار...